loading...

وبلاگ نمایندگی نیک آباد

بازدید : 86
سه شنبه 5 آبان 1399 زمان : 8:37

به نام قدرت مطلق الله

در باب دستور جلسه هفتگی؛ وادی دوم و تأثیر آن روی من

به قلم، همسفر فاطمه (لژیون چهارم)


با کاربردی کردن وادی اول و دوم من می‌توانم امیدوارم باشم، ناخالصی‌ها را از خودم دور کنم، در صراط مستقیم قرار بگیرم، با تزکیه و پالایش و رسیدن به روشنایی به این باور می‌رسم که زندگی خیلی زیباست و هر روز می‌توانیم روز زیبایی را آغاز کنیم و به با ارزش بودن خود پی ببریم.

تیتر وادی دوم می‌گوید: هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به این حیات نمی‌نهد، هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.

این وادی می‌خواهد به ما بگوید که مخلوقات خداوند بدون هدف و به جهت بیهودگی پا به هستی نگذاشته‌اند، حتی همان یک کرم را که ما فکر می‌کنیم بیهوده آفریده شده باید بدانیم آن هم یک هدفی دارد چه بسا برسد به ما انسان‌ها که فلسفه وجودی مان خیلی فراتر و عظیم تر از یک کرم است.

ما انسان‌ها دارای توانایی‌های زیادی هستیم ولی به خاطر افکار و اندیشه افیونی که داریم و آن ناخالصی‌هایی که در درونمان وجود دارد به این باور رسیده‌ایم که به هیچ دردی نمی‌خوریم و شده‌ایم مصرف کننده‌ی بی مصرف و همه توانایی‌هایمان پشت افکار و اندیشه مخرب ما پنهان شده است. در واقع ما هر چه در تاریکی و ضدارزش‌ها باشیم بیشتر به این موضوع وادی دوم کشیده می‌شویم و باعث می‌شود که در جسم، روان و جهان بینی ما تخریب وارد شود و رفته رفته خودشان را به صورت بیماری نشان می‌دهد، در این مواقع حس نا امیدی بیشتر در ما شکل می‌گیرد و همین ناامیدی باعث می‌شود که اعتماد به نفس ما پایین بیاید و توانایی‌های خود را نادیده بگیریم و زندگی را تمام شده ببینیم و به زمین و زمان ناسزا بگوییم که چرا من، کاش به دنیا نمی‌آمدم، من به درد نمی‌خورم، تا آخر عمرم این مشکلات با من هست و داشتن حس کینه، نفرت، حسادت و حقارت ما را در تاریکی و ظلمت نگه می‌دارد و هر چه در این ضدارزش‌ها باشیم بیشتر به بی‌کفایتی و بی‌ارزش بودن خودمان پی می‌بریم و از دست دادن اعتماد به نفس ما باعث می‌شود هیچ تلاشی برای بالا بردن توانایی هایمان و ترقی نداشته باشیم.

اگر وادی اول را به درستی درک کرده باشیم و کاربردی کرده باشیم می‌توانیم به کمک این وادی بهتر وادی دوم را درک کنیم. بله با کاربردی کردن وادی اول و دوم من می‌توانم امیدوارم باشم، ناخالصی‌ها را از خودم دور کنم، در صراط مستقیم قرار بگیرم، با تزکیه و پالایش و رسیدن به روشنایی به این باور می‌رسم که زندگی خیلی زیباست و هر روز می‌توانیم روز زیبایی را آغاز کنیم و به با ارزش بودن خود پی ببریم.

ما تاریکی‌ها را تجربه می‌کنیم تا به عظمت روشنایی‌ها پی ببریم. روشنایی همین بالا رفتن اعتماد به نفس ماست؛ اینکه بدانیم فلسفه وجودی ما خیلی عظیم است و ما بی هدف خلق نشده ایم. ما باید در جهت رسیدن به هدفمان تلاش کنیم و حرکت کنیم در صراط مستقیم پیش برویم و آن موقع نیروهای مافوق هم به کمک ما می‌آیند. ما در هر مرحله‌‌‌ای از زندگیمان که هستیم باید با تلاش و پشت کار پیش برویم و دست از تلاش نکشیم از سنگ ریزهایی که جلوی مسیرمان هست عبور کنیم که مبادا مانع تلاش کردن ما شود. نباید نا امید شد و بدانیم پایان شب سیاه سفید است.

در سی‌دی هیزم شکن ۳ آقای مهندس خیلی زیبا در مورد فلسفه وجودی انسان صحبت می‌کنند که فلسفه وجودی انسان خیلی شگفت‌انگیز است و هر چیزی که در جهان هستی وجود دارد دارای هدف هستند. یک مصرف کننده قبل از ورودش به کنگره به خاطر تخریب‌های زیادی که داشته است و اینکه جسم، روان و جهان بینی‌اش از تعادل خارج شده است این وادی دوم را در مورد خودش مختص نمی‌داند و فکر می‌کند که خیلی بی‌ارزش است و زندگی را تمام شده می‌بیند. همین طور ما همسفران که در کنار مسافرانمان تخریب‌های زیادی را متحمل شده‌ایم، سرخورده و شکسته شده‌ایم و آروزی مرگ خود را می‌کردیم اما خدا را شکر که راه کنگره برای مصرف کنندگان ما باز شد تا بیایند و تحت آموزش‌های کنگره به فلسفه وجودی خود پی ببرند و همچنین به ما همسفران نیز اجازه می‌دهند که بیاییم و از این مکان و آموزش‌هایش بهره ببریم و دیگر آن ناامیدی و حس بد را نداشته باشیم.

یک مسافر با درست سفر کردن در کنگره و استفاده از روش DST و گرفتن آموزش‌ها می‌تواند صفت گذشته خود را تغییر بدهد و در جهت درمان خودش تلاش کند و با گرفتن خدمت‌ها به توانایی‌های نهفته خودش دست پیدا کند و ما همسفران هم با به تعادل رسیدن جسم، روان و جهان بینی و با تلاش برای رسیدن به خواسته‌هایمان، با گرفتن خدمت‌ها به توانایی‌هایمان دست پیدا می‌کنیم.

در آخر از تجربه خودم می‌گویم که من هم مثل همه همسفران پر از تخریب بودم، زندگی را تمام شده می‌دیدم و خودم را مرده متحرک می‌دیدم خدا را شکر که در مسیر کنگره قرار گرفتم و با آموزش‌های کنگره به توانایی‌های خودم تا حدودی دست پیدا کردم. کنگره به من زندگی دوباره داد، به من خیلی کمک کرد تا از من انسانی خالص بسازد و من سعی می‌کنم با آموزش‌ها و خدمت‌ها به تزکیه و پالایش خود بپردازم. کنگره به منی که حتی از یک مشارکت کردن می‌ترسیدم قدرت کلام داد.

قرار گرفتن در جایگاه استادی که در خودم این توان نمی‌دیدم من را در آن جایگاه قرار داد حتی همین نوشتن مقاله که هر بار از آن شانه خالی می‌کردم الان می‌توانم این خدمت را انجام بدهم و همه این‌ها را مدیون زحمات کمک راهنمای عزیزم خانم مریم هستم که از همین جا دستان پر مهرشان را می‌بوسم و امیدوارم در کنگره ثابت قدم باشم و راهم را به درستی و با حس خوبی ادامه بدهم.

تایپ: همسفر فاطمه ( لژیون چهارم )

ویرایش مطلب: همسفر اکرم (لژیون سوم یاد علی اشرف درویشیان
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 0

آرشیو
آمار سایت
  • کل مطالب :
  • کل نظرات :
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا :
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز :
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز :
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :